ZonderAngst.com

Een Relaxe Manier Van Leven ;-)

Enkele tips van Marcus Aurelius

Marcus Aurelius, één van de bekende keizers van het oude Rome, heeft zeer veel wijsheden neergepend. Vele van zijn ideeën zijn daardoor goed bewaard gebleven.

Het interessante is dat hij vele van zijn filosofische ingevingen niet eens neerschreef om er bijvoorbeeld een boek van te maken (ik denk dat boeken toen al bestonden…), hij schreef het voor zichzelf! Om het niet te vergeten. Het was een dagboek.

Marcus Aurelius was een zogenaamde Stoicijn. Hij kende als geen ander de kracht van onze eigen geest. Wij hebben de macht om te kiezen hoe we met onze gedachten omgaan (hoe we er op reageren bijvoorbeeld).

Ik blijf teruggrijpen naar Eckhart Tolle omdat ik enorm veel van hem leerde, maar wat Marcus Aurelius en Eckhart tolle bijvoorbeeld gemeen hebben, is dat ze beide de aandacht naar het nu willen brengen. Marcus Aurelius was bijvoorbeeld van mening dat het volledig zinloos was om in te zitten met of angstig te zijn voor “problemen” die zich niet eens stellen op dit moment (Eckhart Tolle denkt daar net hetzelfde over).

Stoicijnen ketsen problemen die zich niet eens voordoen dan ook meteen af. En je zal merken dat dat bij angst regelmatig het geval is, dat je bang bent van doemscenario’s die zich inderdaad mogelijk kunnen voordoen in de toekomst, maar die er “nu”, op dit moment, niet eens zijn. Marcus Aurelius had bijvoorbeeld al goed door dat zijn angst in hém zat, in hoe hij de dingen des levens interpreteerde. Daar hebben we natuurlijk een zekere macht over. Victor Frankl deelde trouwens dezelfde filofosie.

Het draait voor Marcus Aurelius en andere Stoicijnen vooral rond aanvaarding. De volledige aanvaarding van het verleden, het heden én de (onzekere) toekomst. Wat achter ons is en in het verleden ligt, is het verleden. Het is voltooid, gedaan. Het heeft weinig zin om er energie aan te blijven geven. Hetzelfde geldt voor de toekomst. Die kan alle kanten uit! We hebben er nooit echt macht over. Het enige waar we enigzins macht en controle over hebben is het “nu”, dus daar steken we dan ook best onze tijd en energie in. Het nu. Net zoals Eckhart Tolle al lang aanraadt en lang voor hem dus ook Marcus Aurelius.

Hier is een extra interessant inzicht. Ook al wou Marcus Aurelius zijn aandacht aan het nu geven, toch was hij niet blind voor de toekomst. Hij schreef er over en herinnerde zichzelf er bijvoorbeeld aan dat de toekomst moeilijk zal zijn. Maar dat hij dat accepteert, hij probeert dat niet te veranderen. Wat Marcus Aurelius ook deed is dat hij besefte dat hij niet belangrijk was. En dat is een belangrijk inzicht van iemand die de Keizer was van het grootste rijk uit onze geschiedenis…Maar inderdaad, hij had gelijk. Vraag aan 100 mensen in een willekeurige straat wie Marcus Aurelius is of was… en velen zullen het antwoord schuldig blijven. “Is dat geen bekende Tiktokker?…” Neen. Dat is hij niet.

Eén van zijn belangrijkste inzichten voor mij was dat als je je geest weer naar het “nu” brengt, dat zelfs grote échte problemen dan plots minder angstaanjagend worden. Zeker als je je er niet door laat overweldigen, maar je ze daarentegen stap voor stap aanpakt. Want, zoals je zal zien, is veel van de angst die we als mens voelen niet gelinkt aan het échte probleem dat we “nu” hebben, maar wel aan de doemscenario’s die we er in de toekomst aan koppelen. Dingen die mogelijk kunnen gebeuren, maar nu nog niet eens echt zijn…En daar bang van zijn, jah, dat is zonde natuurlijk.

 

“Alle angst creëren we zelf”

Het zal je vast niet verbazen dat acteurs ook maar gewoon mensen van vlees en bloed zijn. Veel acteurs en actrices kampen met angst. Chris Evans is er een mooi voorbeeld van. Je kent hem misschien als de acteur die Captain America speelt. Hij is er in meerdere interviews al heel eerlijk over geweest, over zijn angstaanvallen. Soms tweet hij er ook over. Meer nog, hij had de rol van Captain America ook bijna afgewezen, net omdat hij er paniekaanvallen door kreeg (voor het filmen begonnen was). Zijn eerste paniekaanvallen dateerden natuurlijk al van veel vroeger. Zelfs in 2010, toen hij in de film “the fantastic four” meespeelde, had hij angst en paniekaanvallen op de set.

Het was Robert Downey Junior die aan Chris Evans zei: “keur geen rol af of maak geen grote beslissingen puur gebaseerd op angst”. Dat was nochtans exact wat Chris Evans van plan was natuurlijk, de film niet doen om angst te vermijden. Chris Evans nam de rol toch aan en speelde nadien in meerdere “The Avenger” films mee.

Josh Brolin, een iets minder bekende acteur die al lang meedraait, had vroeger ook veel last van angst. Hem ken je misschien van de klassieker “No Country for Old men”, the Avengers (ja, daar speelde hij ook in mee), Deadpool enzovoort. In een interview met het magazine Men’s Journal vertelde Josh Brolin dat hij vroeger veel last had van angst. Tot hij een keer geestverruimende stofjes probeerde. Die gaven hem het inzicht dat ALLE angst door ons zelf gecreëerd wordt. Daardoor ging Josh Brolin zijn leven meer op de “foert” wijze leven. Hij stopte ook volledig met alcohol.

Dat artikel van Josh Brolin is bij mij wat blijven hangen. Ik geloof daar zelf ook in, dat we angst zelf creëren. Ook al lijkt dat natuurlijk niet zo. Wanneer de angst puur lichamelijk is en je een knoop in je maag voelt, of je de adrenaline door je lichaam voelt stromen…is dat dan onze keuze geweest? Misschien niet. Maar we hebben de angst nog steeds zelf gecreëerd dan. Daar heeft Josh Brolin volgens mij wel gelijk. Bekijk het zo: hoe komt het dat persoon A zeer angstig op iets kan reageren, terwijl nét dezelfde situatie persoon B niet deert? Omdat angst inderdaad niet ligt aan wat er zich buiten ons lichaam afspeelt, maar wel aan hoe we het allemaal interpreteren. En dat gebeurt deels door ons lichaam zelf.  Daar hebben we in een eerste fase weinig vat op.

Maar toch kan je dan kiezen om bijvoorbeeld zoals Eckhart Tolle aanraadde er zelf voor te kiezen om je geest weer naar het “nu”, het huidige moment te brengen. Dat zijn keuzes die we gelukkig wél zelf maken.

Chloe Grace Moretz, ook een actrice die onder andere in de films KickAss, Seven en de serie True Detective te zien was, kampt ook met angst. Voor haar was meditatie dan weer een grote hulp, samen met voldoende sporten en fitnessen. Zij mediteert zo’n 30 minuten per dag (echte pure meditatie waarbij je al je aandacht op je ademhaling legt enzovoort, zoals je ook bij mindfulness bijvoorbeeld leert).

En dit was natuurlijk maar een hele kleine greep uit de lange lijst van bekende mensen die ook last hebben van angst en er zo goed mogelijk mee proberen om te gaan!

 

 

Waarom Eckhart Tolle wel/niet helpt bij angst

Het zou leuk zijn wanneer we onze geest, op commando, kunnen vragen om te stoppen met zoveel na te denken. Vooral over dingen die er niet echt toe doen, of die ons stress of erger nog, angst geven. De grote veroorzaker van piekeren is ons ego. Voor ons ego bestaan enkel het verleden en de toekomst.

Eckhart Tolle is de man die een maatschappij die draait op “we hebben ongelofelijke haast” tot rust probeert te brengen. Gewoon door te beseffen dat enkel het nu, het huidige moment, echt is. Al de rest bestaat nog niet of niet meer. Leuk. De vraag is echter, heeft dat een positieve impact op angst? En indien ja, hoe pas je dat dan toe in het dagelijkse leven? Laten we dat grondig bekijken in dit artikel.

Persoonlijk ben ik iemand die graag vooruitkijkt, niet achteruit. Er is een reden waarom de voorruit van een wagen véél groter is dan de achteruitkijkspiegel. Wat achter ons ligt, doet er veel minder toe dan wat er aan komt. Mijn probleem is dat, wanneer ik m’n geest op automatische piloot laat draaien, mijn geest énkel naar de toekomst wil kijken en het moeilijk heeft om te genieten van het nu.

Ken je dat?

Dat je bijvoorbeeld ergens bent met vrienden en familie, of dat je op het strand zit en de zee voor je ziet, of wakker wordt wanneer je met vakantie bent, maar in plaats van te genieten willen je gedachten inzitten met één of ander probleem, één of ander doemscenario. Dat wil mijn geest doen wanneer ik niet bijstuur. Alsof het nu niet telt, alsof het geen goed idee is om te genieten en rustig te zijn, gezien de “gevaren” die er in de toekomst aankomen of de obstakels die nog uit de weg geruimd moeten worden.

Leren Genieten

Het wordt dan inderdaad heel moeilijk om te genieten. Meer nog, dit gedrag lijkt op een hamster in een loopwiel aangezien je niet kan winnen. Er zal altijd wel iets aan de horizon zijn waar we ons zorgen over kunnen maken. Dat is wat Eckhart Tolle wil aanpakken door onze geest, zoveel mogelijk, naar het nu te brengen.

Maar hoe doe je dat dan? Eckhart Tolle noemt het zelf “verlichting” en gebruikt een techniek die later veel bekendheid kreeg onder de naam mindfulness. Hij werkt als volgt: we moeten leren om ons los te koppelen van onze geest, van onze gedachten. Elke keer dat we dat doen, dat we bijvoorbeeld denken: “ah ik ben me weer zorgen aan het maken over X, dat is niet nuttig”, worden we krachtiger in het stoppen van het piekeren en het leven in het nu.

Het is inderdaad een soort van spier. Hoe meer we dit oefenen, hoe beter we hierin worden.

Eckhart Tolle: “het nu is het énige échte moment”

Een tweede, zeer belangrijke fase, is beseffen dat het nu het énige moment is dat bestaat. Het verleden is voorbij, de toekomst is er nog niet. Maar er is meer. Het is belangrijk dat we het nu ook leren aanvaarden. Volledig. Alsof we wat er aan het gebeuren is ook zelf zo gekozen hebben. Alsof het een deel uitmaakt van het grotere plan, ons lot, als je wil.

Dat was voor mij een heel belangrijke les. Toen ik vroeger nog zeer angstig was, was ik continu aan het vechten tegen het leven. Ik wou problemen oplossen, obstakels uit de weg ruimen en doemscenario’s vermijden. Leuk, in theorie, maar je geest kent zo nooit rust. Ik moet je natuurlijk niet vertellen wat er dan na enkele jaren gebeurt. Burn-out, angststoornis en vooral op zijn en je ongelukkig of zelfs depressief voelen.

Het is toen ik alles leerde aanvaarden, wat ik o.a. ook van Geert Verschaeve geleerd heb, dat mijn geest en gedachten veel meer tot rust kwamen. Dit gaat trouwens heel ver. Denk even aan een bepaald iets waar je je zorgen over maakt.

Stel je dan voor dat dat obstakel of probleem niet de vijand, maar je vriend is. Niet iets om bang van te zijn, maar een onderdeel van je lot, van een groter plan. Iets waar je je bij neerlegt in plaats van tegen te vechten. Hoe meer je dat doet, hoe rustiger je wordt. Op enkele seconden tijd trouwens. Zolang we vechten, blijven we angstig of vol stress. Hoe meer we ons overgeven, hoe meer rust er komt. Maar er is meer.

Wat met doemscenario’s?

Bij een groot obstakel of een groot doemscenario denken we vaak: “ok, maar dit hier is een écht en groot probleem!” Het interessante is dat we dat niet eens zeker weten. Wanneer ik naar m’n persoonlijke leven kijk, waren er hoofdstukken waarin ik echt in de problemen zat. Waarin er iets erg gebeurde. Nu, jaren later, blijken vele van die momenten tegelijkertijd het zaadje geweest te zijn van heel goede en zelfs leuke dingen.

Een groot probleem dat ik ooit had en dat m’n levenspad grondig veranderde en verstoorde, zorgde er bijvoorbeeld voor dat ik de liefde van m’n leven leerde kennen. Ik kan je met absolute zekerheid vertellen dat onze ontmoeting anders nooit had plaatsgevonden. Of een belangrijke carrièrewending waar ik op dat moment echt niet voor koos en die heel angstaanjagend en stresserend was, zorgde er uiteindelijk voor dat ik een betere carrière heb die me gelukkiger maakt dan indien dat “erge” ding niet gebeurd was.

Wat ik hiermee bedoel is dat we nooit écht weten of iets erg of niet erg is. Dat zal de tijd wel uitwijzen. Eckhart Tolle gaat echter nog een sta verder en hij vraagt ons om het sowieso als iets goed te bekijken, alsof we het zelf gekozen hebben.

Een andere belangrijke les van Eckhart is dat het nu ook écht het enige moment is dat we hebben. Dat heeft verregaande gevolgen. Let er de komende dagen eens op waar je gedachten zich meestal op focussen. Is het het verleden, de toekomst, of het nu? Bij de meeste mensen speelt het nu slechts een kleine rol. Dat is spijtig, want het is het allerbelangrijkste van de drie aangezien dat het enige echte moment is. Het enige wat we echt hebben.

Ik moet toegeven dat ik het daar zelf niet volledig eens ben met Eckhart Tolle. Je kent het verhaal van de krekel en de mieren vast wel. De krekel geniet heel de zomer van de zon en het mooie weer, terwijl hij zich luidop afvraagt waarom die mieren hele dagen werken en zwoegen. Waarom genieten ze niet van alles, net als hij? In de winter wordt dat plots duidelijk, wanneer zij een gezellig nest gebouwd hebben waarin ze kunnen overleven, terwijl onze joviale krekel buiten bevriest.

Een goede mix

Voor mij persoonlijk is het gewoon belangrijk om een goede mix te vinden tussen beide. Ik bereid me weldegelijk voor op de toekomst, maar ik probeer het niet meer het grootste en belangrijkste gewicht te geven. Alsof het het enige is wat telt. Want als ik dat doe? Dan ga ik nooit geleefd en genoten hebben en dan bevries ik liever nu.

Ik hoop dat je wat aan dit artikel had en vooral ook aan dit blog!

Verandert de maatschappij sneller dan ons lichaam kan volgen? (met meer angst tot gevolg?)

Ik was onlangs aan het nadenken over hoe snel de wereld tegenwoordig verandert. Is jou dat al opgevallen? Het voelt soms alsof er tussen bijvoorbeeld 1965 en 1990 niet veel veranderde. Er waren geen grote nieuwe uitvindingen die onze manier van leven drastisch omgooiden. Auto’s, vliegtuigen, televisie,… het was er allemaal al. Het werd nog wat beter (en in kleur J), maar het veranderde onze levensstijl niet veel.

Dan, eind de jaren 90, ging het plots heel snel. Ieder huisje kreeg stilaan een eigen computer, we begonnen mobiel te bellen en te smsen en waren plots bijna overal bereikbaar… Internet heeft veel veranderd, maar het was nog niet gedaan. De iPhone kwam in de jaren 2000 uit, waardoor we voor de eerste keer ook op internet konden waar en wanneer we wouden. Nu had iedereen plots een computer…op zak. Sociale media kwam er bij (dat heeft ons leven énorm veranderd, en niet altijd in de goede zin… daar schrijf nog volgende keer iets over).

En weet je wat het “leuke” is?

Veel van die uitvindingen gingen ons helpen om het werk sneller voor elkaar te krijgen zodat er meer tijd was om plezier te hebben. Maar waar is dat plezier? Waar is die tijd? We werken allen langer en meer dan ooit voorheen.

En ik wil niet pessimistisch zijn hoor, vele van die uitvindingen zijn fantastisch en van sommige wist ik niet eens hoe hard ik ze voorheen miste (ja jij, automatische robotstofzuiger die zelfs met de glimlach onder m’n bed en andere moeilijke plaatsen poetst).

Maar al die snelle veranderingen hebben er volgens mij ook voor gezorgd dat het bijvoorbeeld makkelijker is om ons wat angstiger te voelen. Ons lichaam is nog niet echt gemaakt voor de wereld waarin we nu leven. We zijn, genetisch bijvoorbeeld, véél trager aan het evolueren dan de wereld nu verandert.

Voor mij is het belangrijk om daar rekening mee te houden. Zo begrijp ik bijvoorbeeld goed dat mijn lichaam niet gemaakt is om continu “aan” te staan. Om continu blauw licht op het netvlies gebrand te krijgen van alle schermen. Denk daar trouwens even aan. Vroeger waren er veel momenten waarop we niet naar een scherm keken. In de wachtzaal, wachtrij, op de WC-pot, in het vliegtuig… Maar nu? Ik was erg verbaasd toen mijn iPhone me begon te vertellen dat ik gemiddeld 2u en 40 minuten per dag op de telefoon bezig was. En let op, dat was nadat ik al m’n best deed om er niet teveel mee bezig te zijn. Hoe lang zit jij per dag op je telefoon?

En wat denk jij zelf over dit alles?

Laat het me gerust weten in de comments.

Om af te sluiten, ik hou er dus veel rekening mee. Ik bouw momenten van rust in. Zit ik in een restaurant en gaat de andere persoon even naar de WC, dan grijp ik niet meer naar de telefoon maar kijk ik gewoon wat rond. Minstens een uur voor het slapengaan stop ik met naar schermen te kijken. Ik bouw af en toe ook kleine pauzes in, élke dag, waarbij ik gewoon wat rondkijk. Een “soft focus” zoals ze dat bij Mindfulness noemen.

Niets hoeft dan. Ik kijk gewoon wat rond. Zonder dat ik op zoek ben naar iets, zonder dat iets hoeft. Ik heb gemerkt dat die kleine momenten me in het algemeen veel rustiger gemaakt hebben én er ook voor zorgen dat ik me op de momenten waarop ik bijvoorbeeld wél hard aan het werk ben, me veel beter kan focussen.

Ik ben benieuwd hoe jij er mee omgaat!

De nieuwe ik is geboren!

Ik heb het gevoel dat ik een nieuwe weg ingeslagen ben sinds ik m’n angsten overwonnen heb. En ik had er veel haha. Op dit blog wil ik wat inzichten delen, dingen die ik meemaak, wat tips geven hier en daar. Ik hoop dat je het waardevol vindt.

Hoe mijn leven er uitzag toen ik nog veel last had van angst?

Wel, ik had niet veel nodig om in paniek te schieten. Wat ik daarmee bedoel is dat een email, een gedachte, een telefoontje voldoende waren om me adrenaline te geven en me het gevoel gaven dat er iets onheilspellend aankwam.

Impending doom, heet dat in het Engels. Alsof het einde van mijn leven er op één of andere manier steeds aan kwam. Dat kwam in de vorm van sociale angst, hypochondrie, overal controle over willen, inzitten met bepaalde gevoelens in mijn lichaam, inzitten met wat andere mensen van me zouden denken, alles op voorhand plannen (en zo erg dat het, nu ik erop terugkijk, echt belachelijk was).

Maar genoeg over het verleden. Dat ligt tenslotte ook in het verleden. Nu wil ik vooruit kijken en, net zoals ik de laatste maanden al meer aan het doen ben, echt genieten van het even. Ik ben al goed bezig, maar ik wil nog meer goede en nieuwe ervaringen opbouwen, nieuwe vrienden maken, dingen meemaken waar ik vroeger van droomde maar niet durfde. De nieuwe ik is geboren.

© 2022 ZonderAngst.com

Theme by Anders NorenUp ↑